Ola ri ja, o la ri
   za oknami wstaje świt
   aż tu nagle wiatr nadleciał jak szalony
   na ramieniu jeszcze żony ciepły ślad
   wiatr nadleciał i kołysze naszym domem
   a od miasta jakiś dziwny rośnie gwar
   O la ri ja, o la ra
   to melodia płynie zła
   a ulicą zapomnienia gorzka rzeka
   już oblepia wszystkie bramy gęsty muł
   na przystankach na tramwaje nikt nie czeka
   a z latarni słowik zwisa głową w dół
   O la ri ja, o la ra
   już na rynku festyn trwa
   tańczy złodziej z kimś kto zakuł go w kajdany
   i idiota z profesorem nauk trzech
   z kalekami najpiękniejsze tańczą panny
   a na wszystko fioletowy pada śnieg.
   O la ri ja o la ra
   czarny werbel marsza gra
   obce słowa krzyczą usta skądś znajome
   po podwórzu biega w kółko chory pies
   biją dzwony i ktoś siedzi na balkonie
   u sufitu porzeczkowy rośnie krzew
   O la ri ja o la ra
   za horyzont patrzę w dal
   już na tacy mi podają sygnet złoty
   marzę o tym by zatrzymać wreszcie czas
   i łagodnie się zapadam w twoje włosy
   i wychylam gorzki toast aż do dna
   i objęci odpływamy gdzieś daleko
   już za nami zatrzaskują ciężkie drzwi
   i już oczom tak przytulnie pod powieką
   i od łez twoja sukienka cała lśni
   o la ri ja o la ra
   o la ri ja o la ra