Ospały i gnuśny, zgrzybiały ten świat,
   Ma nowe on życia koleje,
   Z wygodnej pościeli nie dźwiga się rad,
   Duch, ciało w nim mdleje.
   Hej bracia, Sokoły, dodajmy mu sił,
   By ruchu zapragnął, by powstał i żył!
   Hej bracia, Sokoły, dodajmy mu sił,
   By ruchu zapragnął, by powstał i żył.
   W niemocy, senności i ciało, i duch
   Na próżno się dźwiga i łamie.
   Tam tylko potężnym i twórczym jest duch,
   Gdzie wola silne ma ramię.
   Hej bracia, kto ptakiem przelecieć chce świat,
   Niech skrzydła sokole od młodych ma lat.
   Więc dalej ochoczo, w daleki ten lot
   Sposobić nam skrzydła dla ducha —
   Nie złamie nas burza, nie strwoży nas grzmot,
   Gdzie woli siła posłucha.
   Hej bracia, Sokoły, dodajmy mu sił,
   By ruchu zapragnął, by powstał i żył!
   A kiedy wzmocnione i ciało, i duch,
   Ojczyzna do boju zawoła,
   Staniemy natenczas przy druhu druh,
   Nie zabraknie żadnego Sokoła!
   Hej bracia, kto ptakiem przelecieć chce świat,
   Niech skrzydła sokole ma od młodych lat!