Sunęła poprzez czarne łąki
   Sunęła przez spalony las
   Mijała bram zwęglone szczątki
   Płynęła przez wspomnienia miast
   Biała Lokomotywa
  
   Skąd wzięła się w krainie śmierci
   Ta żywa zjawa istny cud
   Tu pośród pustych marnych wierszy
   Tu gdzie już tylko czarny kurz
   Biała Lokomotywa
  
   Ach czyj ach czyj to jest
   Tak piękny hojny gest
   Kto mi tu przysłał ją
   Bym się wydostał stąd
   Białą Lokomotywę
  
   Ach któż no któż to może być
   Beze mnie kto nie umie żyć
   I bym zmartwychwstał błaga mnie
   By mnie obudził jasny zew
   Białej Lokomotywy
  
   Suniemy poprzez czarne łąki
   Suniemy przez spalony las
   Mijamy bram zwęglone szczątki
   Płyniemy przez wspomnienia miast
   Z Białą Lokomotywą
  
   Gdzie brzęczą pszczoły pluszcze rzeka
   Gdzie słońca blask i cienie drzew
   Do tej co na mnie w życiu czeka
   Do życia znowu nieś mnie nieś
   Biała Lokomotywo